6 Arbeiders omgekomen op een bouwplaats in Belgie: het verhaal van een ‘rechtvaardige’ en geavanceerde staat binnen de kapitalistische EU valt in duigen.
Zes arbeiders zijn omgekomen en twee anderen liepen brandwonden op bij een arbeidsongeval in het luxueuze OXY-gebouw in het centrum van Brussel, dat momenteel wordt gerenoveerd. De arbeiders kwamen op gruwelijke wijze om het leven in een lift van het gebouw.
De brand – waarvan de precieze oorzaak nog wordt onderzocht – breidde zich razendsnel uit. Het is alleen aan het toeval te danken dat er geen andere slachtoffers vielen onder de 250 arbeiders die op dat moment in het gebouw aan het werk waren.
De Belgische vakbonden waarschuwen al geruime tijd voor de vele verschillende contractvormen en onderaannemingen die de bouwsector domineren. Ze hekelen ook de valse verklaringen van ‘zelfstandigheid’, die bedoeld zijn om werkgevers te ontslaan van hun verantwoordelijkheid voor de veiligheid van de werknemers.
Precies om die redenen blijven er nog veel vragen onbeantwoord over de opleiding van de arbeiders, het statuut waaronder zij werkten en de geschiktheid van de liften voor het vervoer van personen in plaats van uitsluitend goederen.
Dit laatste incident in België, waar jaarlijks ongeveer vijftig arbeiders omkomen, vormt opnieuw een schakel in de keten van arbeidsongevallen in de EU-landen. Het is het resultaat van hetzelfde beleid dat leidde tot de dood van de arbeidsters en arbeiders bij Violanta, in Aspropyrgos, bij het voor de belangen van het kapitaal ‘emblematische’ project in Elliniko en op zoveel andere plaatsen.
Volgens de meest recente cijfers vielen er in de EU-landen 3.298 dodelijke slachtoffers door ongevallen op het werk. De bouwsector alleen al was goed voor 24 procent van alle dodelijke arbeidsongevallen.
Deze onverbiddelijke werkelijkheid haalt met veel geraas het verhaal onderuit van de ‘gegarandeerde arbeidsrechten’ en de rechtsstaat waarvan werknemers in de ‘geavanceerde EU-landen’ zogenaamd zouden genieten. Daarmee probeert men te verbergen dat het anti-volkse beleid van de regering van Nea Dimokratia tegelijk EU-beleid is: een beleid ten dienste van de kapitalistische winsten, waarbij zowel de telkens opduikende ‘nieuwe’ als de ‘oude’ zelfverklaarde redders zweren en dat zij beloven voort te zetten.
Het is het resultaat van een beleid dat winst centraal stelt en van het ‘heilige principe’ van kosten en baten, dat door alle regeringen, ongeacht hun politieke kleur, wordt gediend. Om de winsten van de monopolies veilig te stellen, zetten zij monsterlijke richtlijnen om in wetgeving.
Maar wij, de arbeiders, weten beter. Twee werelden staan tegenover elkaar: wil het volk winnen, dan moet het kapitaal verliezen.
15/7/2026
Communistische Partij van Griekenland (KKE) – België
https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=16%2F7%2F2026&pageNo=19&id=20679