Verklaring van het nationaal secretariaat van de JCB ter gelegenheid van de internationale vredesbetoging in Brussel op 14 juni 2026.
België ondergaat, net als heel Europa, een periode van economische achteruitgang. Terwijl de kapitalisten profiteren van de hoge inflatie, worden de arbeiders geconfronteerd met hoge prijzen, onzekere banen en het gevaar van een nucleaire oorlog. De kapitalisten hebben geen oplossing voor de arbeiders om de problemen waarmee we worden geconfronteerd – het verlies aan nationale productie en de onzekerheid van het dagelijks leven – op te lossen; deze zijn het gevolg van de tegenstellingen binnen het kapitalisme zelf.
Oorlog tegen de arbeiders
Ze hebben het over concurrentie en de onhoudbare begroting, maar voor de arbeiders zijn de ellende en de angst voor de toekomst onhoudbaar. De wereld wordt geteisterd door economische crisis en door conflicten om de winsten van kapitalisten en hun regeringen. Om de winsten van onze burgerij in stand te houden, moet onze klasse de prijs betalen: basisbehoeften worden onbereikbaar en de arbeidsomstandigheden verslechteren.
Hoewel de werkloosheid statistisch gezien misschien daalt, worden contracten steeds flexibeler, waardoor arbeiders achterblijven met een laag loon, onzekere werktijden en minder vrije tijd. De bezuinigingen op sociale voorzieningen zoals onderwijs, pensioenen en werkloosheidsuitkeringen zullen deze problemen steeds erger maken. De arbeidersklasse heeft geen belang bij het beheer van de begroting en de schulden van de burgerij, terwijl ze geconfronteerd wordt met de onzekerheid van armoede.
De arbeidersklasse, in het bijzonder vrouwen, ouderen, jongeren, migranten en werklozen, zal te maken krijgen met toenemende uitbuiting en ontberingen, terwijl onze klasse wordt verdeeld door culturele kwesties. Aangezien de macht van de kapitalisten buiten beschouwing blijft, blijft hun economische macht onaangetast en zoeken de arbeiders hun antwoorden elders. We zien dit bij Vlaamse arbeiders die zich aangetrokken voelen tot het fascisme, terwijl links er niet in slaagt een alternatief te bieden.
En gaat het geld van deze bezuinigingen op de sociale zekerheid naar de arbeiders, die de winsten creëren? Nee, het gaat naar de bedrijven die hun positie op de internationale markt willen veiligstellen en naar imperialistische militarisering.
Strijd tegen hun imperialistische plannen!
Wanneer de economische conflicten tussen kapitalistische staten escaleren, grijpen ze al snel naar wapens en bloedvergieten om deze op te lossen. Om zich voor te bereiden op dit bloedvergieten en om in te grijpen bij invasies en imperialistische oorlogen, heeft onze staat een investering van 34 miljard euro in nationale militarisering gepland en is het begonnen met intensieve wervingscampagnes. Onze welvaart wordt afgebroken om deze militarisering te betalen.
Wij hebben geen conflict met de arbeiders van andere landen, die geen kwade bedoelingen tegen ons hebben. Deze oorlogen worden niet gevoerd in het belang van de arbeiders, maar om grondstoffen en markten te veroveren in naam van onze kapitalisten, die de arbeidersklasse gretig opofferen voor hun belangen.
De oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten en de genocide in Palestina hebben duizenden levens gekost en creëren een reëel risico op een nucleaire oorlog. De Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran en Libanon heeft de wereldeconomie gedestabiliseerd, wat leidt tot hogere prijzen, armoede en ellende voor arbeiders over de hele wereld. Nu loopt het Cubaanse volk het risico op een invasie door de VS, die de markt en grondstoffen van Cuba wil veroveren en zich wil ontdoen van de socialistische revolutie in haar achtertuin.
De militarisering vanuit beide kampen met belastingsgeld van de werkers zorgt niet voor veiligheid, maar verhoogt de spanningen tussen landen, waardoor het risico dat ons land en zijn bevolking in een direct conflict worden meegesleurd aanzienlijk toeneemt. Het is aan de arbeidersklasse, de enige klasse die de macht heeft om de imperialistische plannen van onze machthebbers te ondermijnen, om verzet tegen hun militarisering te organiseren.
Zij organiseren zich voor de oorlog; arbeiders moeten zich organiseren voor hun toekomst
De kapitalisten van de wereld organiseren zich al in verschillende blokken en sluiten zich aaneen op basis van gemeenschappelijke belangen. Op 7 en 8 juli organiseren de NAVO-landen hun top in Turkije om nieuwe plannen te bespreken voor het behoud van hun mondiale machtspositie en de komende conflicten met Rusland en China, terwijl China en Rusland hetzelfde doen met hun bondgenoten. Als reactie hierop moeten de arbeiders van België zich organiseren; ze moeten zich verenigen!
Zowel de arbeidersklasse als de jeugd moeten worden gemobiliseerd tegen hun oorlogsplannen. Ze willen de ellende van arbeiders, en vooral van de jeugd, gebruiken om hen naar militaire training te lokken. Veel jongeren en werkers willen hun gemeenschap dienen, leren verdedigen en vechten. Er is een nieuw soort organisatie nodig om hen te organiseren en op te leiden om de arbeidersklasse te dienen in plaats van het Europese en Belgische kapitaal.
Nu het risico op een imperialistische oorlog toeneemt en we geconfronteerd worden met groeiende ellende en onrust, zien we een toename van de strijd tegen de gevolgen van het kapitalisme en tegen onze burgerlijke regeringen.
De pacifistische leiders vertellen ons dat vrede kan worden bereikt door middel van diplomatie en de toepassing van het internationaal recht. Ze stellen het imperialisme voor als een fout, als een probleem van slechte leiders of rotte appels. Ze wijzen naar Trump, maar zien niet in dat Trump slechts de belangen van het monopolie- en financieel kapitaal van de Verenigde Staten vertegenwoordigt in de concurrentiestrijd met Rusland en China. Volgens deze politici is volledige ontwapening van ons land en de bevolking de oplossing, wat de realiteit van steeds scherpere tegenstellingen tussen landen en een komende wereldoorlog compleet negeert en onze klasse weerloos zou maken.
Tegen de steeds scherper wordende tegenstellingen binnen het imperialistische NAVO-blok stellen sommige politici een Europees defensiefront voor als oplossing. Maar wat zou een samenwerking tussen Europese staten als Duitsland, Frankrijk en België verdedigen, als het niet de belangen van het kapitaal zijn?
We moeten breken met deze illusies en onze eigen politieke macht op de werkplekken, in de straten, op scholen en in het leger opbouwen om een toekomst van vrede en de belangen van de wereldwijde werkende klasse te verdedigen. Wanneer de oorlog komt, moeten we voorbereid zijn om deze om te zetten naar een confrontatie om de controle van de macht tegen de oorlogscheppers, de kapitalisten en hun kapitalistisch systeem van oorlog. Enkel de macht van de werkende klasse kan een toekomst van vrede verdedigen. Hiervoor hebben we een organisatie nodig die onze klasse op alle fronten verenigt, niet alleen op de werkplekken, maar ook op scholen, in de wijken en in het leger.
Er is een nieuw soort partij nodig. Een partij die deze strijd kan ondersteunen, macht kan opbouwen voor de arbeiders tegen imperialistische oorlog en die niet tot doel heeft het kapitalistische systeem en de macht van de kapitalisten die oorlog veroorzaken in stand te houden, maar ernaar streeft deze omver te werpen en te vervangen met een systeem van wereldwijde vrede, het socialisme-communisme. Deze partij zou de Communistische Partij heten, en dat is wat we willen opbouwen.
Voor internationale solidariteit!
Imperialistische militarisering is een wereldwijd probleem; we moeten krachten bundelen en strategieën ontwikkelen over grenzen en naties heen. De Jonge Communisten van België onderhouden nauwe banden met de arbeidersklasse en de communistische partijen van onze buurlanden en steunen de strijd van alle volkeren tegen het imperialisme.
In de strijd tegen het imperialisme is onze belangrijkste vijand onze eigen kapitalistische klasse, die zich mengt in de zaken van andere landen en ons land betrekt bij imperialistische oorlogen. België is het hart van het Europese en NAVO-imperialisme; we streven om onze kracht op te bouwen op straat, op de werkplekken en op scholen, zodat we onze eigen Belgische en Europese imperialisten kunnen bestrijden.
We roepen de arbeidersklasse en de jeugd, en elke strijder tegen het imperialisme en voor vrede, op om te strijden, te protesteren en te staken tegen de betrokkenheid van onze staat en bedrijven bij imperialistische oorlogen en economische interventies. Geen kogels, geen cent of leven mag worden besteed aan hun oorlogen!
Aan iedereen die in het leger zit of legerdienst overweegt, roepen we op: toon solidariteit met de klassenstrijd en de volkeren van andere landen! Strijd voor de belangen van de wereldwijde arbeidersklasse, niet deze van uw generaals en de kapitalisten!
Strijd tegen de betrokkenheid van onze landen bij de agressie tegen Palestina, Iran, Libanon, Cuba en alle andere landen met een recht op zelfbeschikking! In solidariteit met de internationale arbeidersklasse!
Lang leve het proletarisch internationalisme! Voor de zelfbeschikking van alle landen, voor een wereld vrij van oorlog!
Voor het socialisme-communisme!
Werkers aller landen, verenigt u!