Verklaring van de Internationale Commissie van de JCB
Op 18 juni 2026 keurde het Cubaans parlement een pakket van 176 hervormingen goed die de koers van het land onmiskenbaar zullen beïnvloeden in de komende jaren. De Cubaanse ministerraad heeft ook al begin juli een stappenplan besproken voor het invoeren van deze hervormingen.
Het pakket bevat alomvattende maatregelen waaronder de afschaffing van de beperking op 100 werknemers per privébedrijf, de afschaffing van de staatsmonopolie op buitenlandse handel, het toelaten van privékapitaal in de financiële sector en het decentraliseren van staatsbedrijven. Prijscontroles worden sterk verzwakt, buitenlandse investering wordt gemakkelijker voor bedrijven en socialistische staatsbedrijven worden getransformeerd tot naamloze vennootschappen. Met het 6de Congres van de PCC in 2011 werden zulke maatregelen al eerder ingevoerd, maar de nieuwe beslissingen zijn een grote stap verder.
De quasi-genocidale blokkade versterkt door de Trump-administratie, het einde aan steun vanuit andere Latijns Amerikaanse landen zoals Venezuela en de terugval van toerisme door de pandemie hebben allemaal bijgedragen aan een desastreuze economische situatie in het land. Cuba bevat zelf niet de industrie en grondstoffen nodig voor het omzeilen van de blokkade, en heeft dus nood aan een meer gepaste koers voor de huidige omstandigheden.
Het probleem wordt duidelijk wanneer we kijken naar de rechtvaardiging van de maatregelen door de Cubaanse staatsleiders. Er wordt verwezen naar Raúl Castro’s bewering dat socialisme juist de markt nodig heeft, President Díaz-Canel spreekt van het perfect maken van het socialisme met deze maatregelen. De JCB vindt deze opvattingen uiterst gevaarlijk. We worden herinnerd aan de infameuze slogan van glasnost en perestroika: “Meer democratie, meer socialisme!”.
Gecombineerd met de drastische aard van maatregelen zoals het opgeven van de staatsmonopolie in buitenlandse handel, wordt het duidelijk dat dit niet enkel een tactische stap terug is voor de Cubaanse revolutie maar een drastische strategische ommekeer. Het verzwakken van de beheersing van de staat over de economie en de identificatie van kapitalistische wetmatigheden met die van het socialisme kunnen alleen groot gevaar betekenen voor de Cubaanse revolutie. Alhoewel de Cubaanse situatie veel wanhopiger lijkt, kan dit pad vergeleken worden met dat van Gorbachev in de Sovjet-Unie en Deng Xiaoping in Volksrepubliek China.
Ondanks alles behoudt de JCB haar steun voor het Cubaans volk en hun rechtvaardige revolutie. Benodigde kritiek op het pad genomen door de PCC betekent niet een einde aan oppositie tegen de blokkade en steun voor het Cubaans volk! Het wordt nu juist meer noodzakelijk om een einde te brengen aan de blokkade voordat Trump & Co. een graf kunnen graven voor de Cubaanse revolutie.
Zelfs al wordt socialisme succesvol teruggedraaid, betekent dit geen einde voor de klassenstrijd in Cuba. Cubaanse werkers en communisten, hand in hand met de werkers van de wereld, zullen de strijd verderzetten tot er een einde is gebracht aan de uitbuiting van de mens.
Voor een socialistisch Cuba! Voor een einde aan de Amerikaanse blokkade!
¡Hasta la victoria siempre!