cover foto

Queerstrijd is klassenstrijd! Pride behoort aan de werkende klasse!

Volgens de Rainbow Map is België een van de meest vooruitstrevende landen als het gaat over LHBTQI+-rechten. Maar toch slaagt ons land er niet in om de meerderheid van queer personen uit de werkende klasse, zij die werker, werkloos en bezitloos zijn, een waardig bestaan te gunnen. Onze politici en politieke leiders beweren dat onze rechten verworven zijn, of dat strijden voor het beschermen en hervormingsgewijs verbeteren van deze rechten voldoende is, maar de cijfers vertellen een ander verhaal.

Ondanks het bestaan van de antidiscriminatiewetgeving krijgen mensen van de LHBTQI+-gemeenschap nog steeds te maken met geweld en intimidatie, omdat zij queer zijn. In 2023 gaf meer dan 93% aan dat zij psychisch en verbaal mishandeld werden. 36% van hen werd zelf fysiek aangevallen; in de ergste gevallen leidt dit tot moord.

We hebben “het recht op liefde” en “om te bestaan”, maar de meerderheid van de queer personen heeft het iedere maand steeds moeilijker om rond te komen. Op het werk ervaren ze pesterijen, verbale en fysieke agressie. Tijdens de zoektocht naar werk, woonst en zorg krijgen alle queer personen, maar in het bijzonder trans en non-binaire personen, te maken met discriminatie, wat hun risico op armoede, werkloosheid en dakloosheid verhoogt.

Wat deze feiten aantonen, is dat ondanks alle papieren rechten die de werkende klasse, inclusief queer personen, van de machthebbers krijgen, onze kapitalistische staat er niet in slaagt om permanente oplossingen te bieden voor onze zorgen en noden en erin faalt om ons te bevrijden van ongelijkheid en discriminatie. De strijd voor rechten en hervormingen is belangrijk, maar moet voorbij het systeem kijken dat aan de basis ligt van deze problemen.

Pinkwashing en regenboogkapitalisme

De Pride-beweging is op elke plek, van Stonewall in NYC tot De Rooie Vlinder in Gent en LGSM in het VK, ontstaan uit de werkende klasse. Maar vandaag krijgen gepinkwashte bedrijven, staatsorganen zoals de politie en partijen zoals de N-VA, MR en Vooruit, maar ook de Groenen en de PS een plaats in de parades.

Dit zijn dezelfde partijen, bedrijven en politiediensten die al jaren de collectieve rechten van de werkende klasse aanvallen, waarmee zij queer personen vaak het hardst treffen. Deze regenboogkapitalisten hopen met een pro-queer imago hun aanvallen op alle werkers, inclusief queer werkers, te “pinkwashen”, te coaten in een progressieve roze veneer.

Klasse

Zelfs de Petra De Sutters van de wereld en kapitalisten zoals Peter Thiel beschermen ondanks hun identiteit, regenbooglogo’s of uitgesproken steun voor queer emancipatie net datzelfde verrotte systeem dat armoede, onderdrukking en discriminatie voortzet. Zij verdedigen altijd eerst hun eigen klassenbelangen, die onverenigbaar zijn met de belangen van de werkende klasse, en dus de meerderheid van de LHBTQI+-personen.

Het doel van deze regenboogkapitalisten is in het beste geval gelijkere kansen geven aan queer personen om deel te nemen aan het systeem dat aan de basis ligt van uitbuiting en discriminatie. Voor de werkende klasse en de meerderheid van queer personen die hier deel van is, maakt het niet uit of de persoon die de besparingen organiseert en hun inkomen afpakt queer is of niet. Deze kapitalisten staan tegenover hun belangen als klasse, ongeacht hun geaardheid of genderidentiteit.

Verdeel en heers

Tegenover de regenboogkapitalisten die ons willen in slaap wiegen met gebrekkige en papieren rechten staan de kapitalisten die queerrechten zien als iets voorwaardelijks. Wanneer het systeem opnieuw in een crisis belandt, dan doet de heersende klasse er alles aan om werkers te verdelen en te voorkomen dat zij zichzelf verenigen als revolutionaire klasse. Of zij zullen de strijd voor queerrechten misbruiken om steun te creëren voor hun imperialistische oorlogen en genocides, zoals in Palestina en Iran. Queerfobie, racisme, seksisme, ableisme en andere verdeelmethoden zijn de meest succesvolle gereedschappen om de eenheid van de werkende klasse tegen te gaan.

De werkende klasse heeft geen baat bij de pride van het regenboogkapitalisme of de verdeel-en-heerspolitiek van eerder conservatieve kapitalisten. Zij die bewust zijn van de onverzoenlijkheid van onze noden als klasse met het kapitalisme weten dat enkel samen strijden met hun klasse-kameraden, ongeacht gender, seksualiteit of afkomst, tegen de uitbuiters en onderdrukkers de ellende van de hele werkende klasse kan verlichten.

Wat te doen? Reclaim our pride!

Zolang een kleine groep kapitalisten de macht heeft over wat wordt geproduceerd, hoe de rijkdom wordt verdeeld en hoe onze rechten eruitzien, is emancipatie voor queer personen en de werkende klasse als geheel onmogelijk. Wat we dus nodig hebben, is de omverwerping van deze machthebbers, een revolutie tegen de oorzaak van uitbuiting, onderdrukking en discriminatie: het kapitalisme

Pride is en blijft niet alleen een feest en een herdenking, maar bovenal een protest, een moment van radicale klassenstrijd. Een moment waar onderdrukte queers en niet-queers samenkomen, organiseren, ervaringen en kennis uitwisselen, wat mis is met dit systeem blootleggen en strijden voor de omverwerping van dit verrotte systeem. Het is niet genoeg om onszelf zichtbaar te maken, om logo’s en zebrapaden in regenboogkleuren te schilderen. Ons beste wapen tegen de georganiseerde discriminatie en onderdrukking van de machthebbers is onze eigen organisatie als kameraden, als werkende klasse.

De vereisten voor de uiteindelijke emancipatie van queer personen en alle andere benadeelde minderheidsgroepen binnen de werkende klasse zijn enkel mogelijk binnen een economisch systeem dat de basisnoden van iedereen kan vervullen. Een economisch systeem dat niet om de zoveel jaren door een zware crisis gaat. Een economisch systeem dat niet steunt op imperialistische oorlogen en de uitbuiting van een permanente onderklasse. De enige weg voorwaarts voor queer personen en de rest van de mensheid is het socialisme.

Queer strijd is klassenstrijd, pride behoort aan de werkende klasse!
Weg met het kapitalisme, strijd voor socialisme!
Weg met ongelijkheid, het gebrek aan rechten en discriminatie van alle soorten!
Voor de toekomst en de bevrijding van queers en werkers!

  • Vrouwenstrijd en gendercommissie van de JCB

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *